ស្មារតីការត្រឡប់មកវិញ
ក្លិនអ្វីដែលធ្វើឱ្យជនជាតិវៀតណាមនឹកស្រុកកំណើតខ្លាំងជាងគេ?
មានក្លិនខ្លះដែលមិនចាំបាច់មាននរណាហៅឈ្មោះ៖ ក្លិន cốm (ស្រូវខ្ចីដំ ស្រដៀងអំបុក) ខ្ចីមួយរំពេចនៅដើមរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ ក្លិន lá nếp (ស្លឹកតើយ) បន្តិចដែលទើបបើកចេញពីឆ្នាំងបាយដំណើប។ គ្រាន់តែបក់កាត់ យើងក៏ឈប់ឈរ ដូចជាមាននរណាទើបហៅយើងពីខាងផ្ទះបាយ។ នោះគឺក្លិនឆ្នាំងបាយដំណើបព្រឹកព្រលឹមដែលយាយនៅតែចំហុយ ក្លិន cốm ដែលម្ដាយទិញពីអ្នករែកលក់មកផ្ទះកណ្ដាលរដូវច្រូត ក្លិននៃការចងចាំមួយដែលទោះទៅឆ្ងាយប៉ុណ្ណាក៏យើងយកតាមខ្លួនមិនបាន មានតែអាចត្រឡប់ទៅរកវិញប៉ុណ្ណោះ។
GẠO ចាប់ផ្ដើមពីបំណងចង់ត្រឡប់ទៅរកវិញនោះ។ ដោយយកការបំផុសគំនិតពីគ្រាប់អង្ករវៀតណាម យើងខ្ញុំនិទានរឿងរ៉ាវដែលជិតស្និទ្ធបំផុតរបស់ជនជាតិវៀតណាមក្នុងរូបរាងជាស្រាបៀរ Rice Lager មួយ៖ ទន់ស្រាល ស្រស់ត្រជាក់ មានក្លិន cốm ខ្ចី និង lá nếp បក់ផាយបន្តិច មិនអ៊ូអរ និងមិនចាំបាច់អួតអាង។
ស្លាក GẠO មានតែពាក្យមួយដ៏ធំ ពណ៌បៃតងសំណាបខ្ចី ដោយមានសញ្ញាសូរ nặng មូលដូចគ្រាប់អង្ករមួយទើបធ្លាក់ចុះ។ ខាងក្រោមគឺពាក្យតូចបួនម៉ាត់៖ “Từ gạo thành vị” (ពីអង្ករទៅជារសជាតិ)។ យើងខ្ញុំរក្សាស្លាកឱ្យសាមញ្ញដល់ម្ល៉េះ ព្រោះមានអ្វីខ្លះដែលមិនចាំបាច់តុបតែងបន្ថែម៖ គ្រាប់អង្ករ វាលស្រែ ពន្លឺថ្ងៃ និងមនុស្ស។ អ្នកជួប GẠO ក្នុងដបសិប្បកម្ម ក្នុងស្រាបៀរស្រស់មួយកែវ ឬនៅលើកំប៉ុងពណ៌បៃតងដែលនឹងចេញឆាប់ៗនេះ រឿងរ៉ាវនៅតែជារឿងតែមួយ។
GẠO មិនមែនសម្រាប់ពេលប្រញាប់ទេ។ វាសមនឹងពេលបាយជួបជុំគ្រួសារ នឹងអំណោយយកទៅស្រុកកំណើត នឹងពេលល្ងាចដែលគ្រួសារនៅគ្រប់គ្នា ជាកន្លែងដែលមនុស្សចាស់និទានរឿងកាលពីមុន ហើយសំណើចក៏រាលដាលពេញតុ។ ភេសជ្ជៈមួយសម្រាប់ផឹកយឺតៗ នៅឱ្យយូរ និងមើលឃើញភាពល្អិតល្អន់ដែលមានស្រាប់ក្នុងអ្វីៗដែលធ្លាប់ស្គាល់ណាស់។
ពីអង្ករទៅជារសជាតិ ពីស្គាល់ទៅជាស្រឡាញ់
ស្រាបៀរនីមួយៗគឺជាដំណាក់កាលមួយក្នុង ដំណើរគ្មានទីបញ្ចប់ របស់ Hai Củ Lạc។ អានរឿងរ៉ាវ Hai Củ Lạc
