GẠO

Sommige geuren hoeft niemand bij naam te noemen: een vleugje jonge cốm (groene rijstvlokken) aan het begin van de herfst, een zweem lá nếp (pandanblad) uit een net geopende pan kleefrijst. Ze hoeven maar even voorbij te waaien en je staat al stil, alsof iemand je vanuit de keuken roept. Het is de geur van de kleefrijst die oma ’s ochtends vroeg altijd stoomde, van de cốm die moeder in de oogsttijd van de straatventer meebracht, van een wereld vol herinneringen die je, hoe ver je ook gaat, niet kunt meenemen, alleen kunt terugvinden.

GẠO begint bij dat verlangen om iets terug te vinden. Geïnspireerd door de Vietnamese rijstkorrel vertellen we het meest vertrouwde verhaal van de Vietnamezen in de vorm van een Rice Lager: zacht en licht, zuiver en verfrissend, met een vleugje jonge cốm en lá nếp, zonder drukte en zonder vertoon.

Op het etiket van GẠO staat maar één woord, heel groot, in het frisse groen van jonge rijstplantjes, met onder de A het toonteken nặng, rond als een rijstkorrel die net is gevallen. Daaronder staan vier kleine woorden: “Từ gạo thành vị” (“Van rijst tot smaak”). We houden het etiket zo eenvoudig omdat sommige dingen geen versiering nodig hebben: de rijstkorrel, het veld, de zon en de mensen. Of je GẠO nu tegenkomt in de craftfles, in een vers getapt glas of op het groene blik dat binnenkort uitkomt, het verhaal blijft hetzelfde.

GẠO is niet voor gehaaste momenten. Het past bij een maaltijd waarvoor de familie samenkomt, bij een cadeau dat je meeneemt als je naar huis gaat, bij een avond waarop het hele gezin compleet is, als de ouderen verhalen van vroeger vertellen en het gelach zich vanzelf over de hele tafel verspreidt. Iets om langzaam te drinken, om lang te blijven en om te ontdekken dat het verfijnde al die tijd in heel vertrouwde dingen zat.