ທ່າທີຄວາມຮຶກເຫີມ
ເບຍທີ່ມີເອກະລັກຫວຽດນາມ ມີໜ້າຕາແນວໃດ?
ມີສີແດງໜຶ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນຂອງງານບຸນ, ແລະ ບໍ່ແມ່ນຂອງຄຳຂວັນ. ນັ້ນຄືສີຂອງດອກອາຊາເລຍທີ່ແດງຈ້າກາງໝອກໜາຂອງພູ Tam Đảo, ສີອັນອົດທົນທີ່ສ່ອງແສງອອກມາຈາກປ່າເລິກ, ລໍຖ້າຈົນຮອດລະດູຈຶ່ງບານ. ຜູ້ຮ່ວມເດີນທາງຂອງ Hai Củ Lạc ເຕີບໃຫຍ່ຢູ່ຕີນພູນັ້ນ, ແລະ ເອີ້ນມັນວ່າ ຄວາມຮຶກເຫີມຂອງບ້ານເກີດ.
Bản Sắc Đỏ ຄືວິທີທີ່ພວກເຮົາຕອບຄຳຖາມທີ່ໄດ້ຍິນມາຫຼາຍຄັ້ງ: ຄົນຫວຽດນາມເຮົາສ້າງສິ່ງໃດທີ່ມີເອກະລັກຂອງຕົນເອງແທ້ໆໄດ້ແດ່? ຄຳຕອບບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ການຮຽນແບບໃຜ. ມັນຢູ່ທີ່ການກ້າຕັ້ງຊື່ເປັນພາສາຫວຽດນາມ, ກ້າເລືອກລວດລາຍເມກສະໄໝລາຊະວົງ Lý ແທນລວດລາຍທີ່ຢືມມາ, ກ້າຮັກສາສີແດງຂອງຕົນເອງ.
ໃນຈອກ, ມັນຄື Amber Ale: ສີອຳພັນ, ກິ່ນມອລຂົ້ວປະສົມກັບຄາຣາເມວ, ລົດສົມດຸນ ແລະ ລົດຊາດຕອນທ້າຍທີ່ນຸ້ມນວນ. ເທິງສະຫຼາກ, ຖົ່ວດິນສອງເມັດກອດກັນກາງພື້ນສີແດງແກ່, ສອງຂ້າງຄືດອກໄມ້ ແລະ ກ້ອນເມກມ້ວນ, ຄືຫາກໍກ້າວອອກມາຈາກຮູບແກະສະຫຼັກບູຮານ.
ເອກະລັກບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເອົາມາອວດໃຫ້ຄົນອື່ນເຫັນ. ມັນຄືສິ່ງທີ່ທ່ານພົກພາໄປນຳ, ຢ່າງງຽບໆ, ແມ້ແຕ່ຍາມບໍ່ມີໃຜເບິ່ງ. ຖ້າມີໂອກາດໃດສຳລັບ Bản Sắc Đỏ, ນັ້ນຄືມື້ທີ່ເຮົາຢາກຈື່ວ່າຕົນເປັນໃຜ, ແລະ ອອກເດີນທາງມາຈາກໃສ.
ສົດໃສດັ່ງດອກອາຊາເລຍ, ຄວາມຮຶກເຫີມຂອງບ້ານເກີດ
ເບຍແຕ່ລະຊະນິດຄືໜຶ່ງຊ່ວງທາງໃນ ການເດີນທາງທີ່ບໍ່ມີຈຸດຢຸດ ຂອງ Hai Củ Lạc. ອ່ານເລື່ອງລາວຂອງ Hai Củ Lạc
